Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013









Ποιος είπε ότι τίποτα δεν γίνεται στην Ελλάδα;
Η ακροδεξιά κυβέρνηση της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ που πράττει, με σκληρό-ολοκληρωτικό τρόπο, όλα όσα έχει προετοιμάσει και εξαγγείλει κι η θεωρία «των δύο άκρων» που υλοποιείται παρότι, τα «άκρα» είναι άνισα και διαφορετικά: οι δολοφόνοι νεοναζί και ο αγωνιζόμενος λαός.
 Από τη μια, η σύλληψη των εγκληματιών νεοναζιστών της «Χρυσής Αυγής» που κατηγορούνται για την σχεδιασμένη και οργανωμένη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, τις υπόλοιπες δολοφονίες και μαχαιρώματα κατά μεταναστών αλλά μόνο έπειτα από τον σκληρό αγώνα του αντιφασιστικού κινήματος
Από την άλλη, στοχοποιούνται, σέρνονται στα δικαστήρια και επιτάσσονται με τον κατασταλτικό μηχανισμό οι απεργοί καθηγητές και οι μαθητές τους, οι ανυπότακτοι κάτοικοι των Σκουριών, οι αντιφασίστες, οι αναρχικοί και οι κομμουνιστές. Όλοι όσοι δεν βολεύονται ή δεν φοβούνται. Επιδίωξη να τρομοκρατηθεί η κοινωνία, να εξουδετερωθούν οι εστίες αντίστασης και να διευκολυνθεί η επέλαση των βάρβαρων νεοφιλελεύθερων μέτρων.
Προετοιμάζουν το έδαφος για νέες επιθέσεις στους εργαζόμενους
Ο λόγος της προώθησης αυτής της πολιτικής είναι ένας: η αδυναμία να συνεχιστεί αυτή η αντιλαϊκή, μνημονιακή πολιτική φτωχοποίησης του εργαζόμενου λαού. Απαιτείται ένας νέος γύρος μέτρων κατά της εργασίας και της λαϊκής πλειοψηφίας που θα διαλύει κάθε έννοια εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων. Κυβέρνηση και Τρόικα θέλουν ένα πράγμα: φτώχεια και λιτότητα για το λαό, ανεξέλεγκτες απολύσεις, ιδιωτικοποιήσεις παντού, κατάργηση του όποιου κοινωνικού κράτους.
Ευτυχώς, υπάρχει η «αντισυστημική» Χρυσή Αυγή
Ανεκτίμητος βοηθός του συστήματος της εκμετάλλευσης, της φτώχειας και του κράτους του είναι ο φασισμός και η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή. Υπάρχουν πάντα βρωμοδουλειές που πρέπει να γίνουν. Να στηρίξει το ξεπούλημα της Αγροτικής στην Πειραιώς, το κλείσιμο της ΕΡΤ και όλων των μέτρων που ευνοούν τα συμφέροντα της οικονομικής ολιγαρχίας. Να βρίσει ως τεμπέληδες και κλέφτες τους απεργούς για να μεσολαβήσει ως νταβάς των εργατών στα αφεντικά και να προωθήσει τη διάλυση των σωματείων και των αγωνιστικών, απεργιακών κινητοποιήσεων. Να χτυπήσει τους μετανάστες για να στρέψει την προσοχή οπουδήποτε αλλού εκτός από το ίδιο το σύστημα που γεννά τη φτώχεια και την ανεργία. Να στηρίξει τις φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών, από τους οποίους μάλιστα χρηματοδοτείται.
Πού είμαστε εμείς;
Στους αγώνες και το δρόμο του μαζικού λαϊκού κινήματος. Μόνο εμείς και ο δικός μας ανυποχώρητος αγώνας αποτελούν την προϋπόθεση νίκης. Σε όλους τους χώρους που ζούμε, εργαζόμαστε και σπουδάζουμε, στηριζόμαστε στη δική μας οργανωμενη και αλληλέγγυα δράση ενάντια στη φασιστική απειλή, την κρατική καταστολή και τον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό. Με αιτήματα ανατροπής των μνημονίων, των κυβερνήσεων της τρόικας και συνολικά του συστήματος που γεννά δολοφόνους, φασίστες και εκμεταλλευτές.

Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013




Το φασισμό θα τον τσακίσουμε εμείς
Καμιά εμπιστοσύνη στους κρατικούς μηχανισμούς

Η μετά Π.Φύσσα εποχή μετρά ήδη αρκετές μέρες και αν κάτι τη χαρακτηρίζει είναι η υποκρισία και ο κυνισμός όσων «πέφτουν από τα σύννεφα» ανακαλύπτοντας ότι οι φασίστες είναι... φασίστες. Όσοι μέχρι χθες παρείχαν ιδεολογική, πολιτική, αστυνομική ή ηθική κάλυψη στη Χρυσή Αυγή και τις μισάνθρωπες αντιληψεις της, μετατράπηκαν μετά τη 18η Σεπτέμβρη σε αυτόκλητους σωτήρες μας από το «νεοναζιστικό μόρφωμα».
Η αυταρχική κυβέρνηση Σαμαρά που στελεχώνεται από επιφανείς προσωπικότητες του ακροδεξιού χώρου θέλει να μας πείσει ότι αυτή θα συντρίψει μια παρακρατική ομάδα που (και) με τη δική της προστασία μετατράπηκε σε κοινοβουλευτικό κόμμα. Η αστυνομία που ακόμα και σήμερα βασανίζει στα τμήματα μετανάστες, δέρνει συλληφθέντες, διαπομπεύει οροθετικές εκδιδόμενες γυναίκες (αλλά όχι τους νταβατζήδες τους), διώκει αγωνιζόμενους στην Ιερισσό και καταστέλλει με κάθε τρόπο το εργατικό κίνημα, προσπαθεί τώρα να φανεί ως εγγυητής της κάθαρσης του μηχανισμού καταστολής από τους νοσταλγούς του Παπαδόπουλου και του Χίτλερ. Οι μεγαλοδημοσιογράφοι έσπευδαν πέρυσι να βγάλουν στο γυαλί τους επίδοξους φίρερ και τους τραμπουκισμούς των χρυσαυγιτών προκειμένου να ανέβει η τηλεθέαση των εκπομπών τους, τώρα δηλώνουν κι αυτοί «έκπληκτοι» με όσα δήθεν έρχονται στο φως της δημοσιότητας. Κι όσοι μέχρι σήμερα είχαν διαλέξει να χαθούν από φόβο, άγνοια ή αδιαφορία στο πλήθος της σιωπηρής και αμέτοχης πλειοψηφίας αισθάνονται ανακούφιση κι εφησυχασμό.
Όμως το έγκλημα δεν ήταν μόνο η δολοφονία του Παύλου Φύσσα αλλά η υποστήριξη και η ανοχή στο φασισμό και το σύστημα που τον γεννά.  Γιατί το μαχαίρι στον χρυσαυγίτη Ρουπακιά δεν το έδωσε ούτε ο Πατέλης, ούτε ο Λαγός, ούτε ο Μιχαλολιάκος που μπορεί να περάσουν το επόμενο διάστημα μέσα στη φυλακή. Τις δολοφονικές ιδέες αυτής της συμμορίας τις όπλισαν με το βρώμικο ρόλο τους οι κυβερνώντες, οι κατασταλτικοί μηχανισμοί, οι εφοπλιστές, οι «έγκριτοι» δημοσιογράφοι και ο υπόκοσμος της νύχτας που προέβαλαν συστηματικά τα τελευταία χρόνια το φασισμό ως μια φυσιολογική αντίδραση «αγανακτισμένων πολιτών» απέναντι σε – υπαρκτά – προβλήματα. Όμως ο φασισμός και οι υποστηρικτές του δεν προσφέρουν κανενός είδους λύση στις ανάγκες μας. Αντί για αξιοπρεπή ζωή προσφέρει άθλια επιβίωση και αντί για δουλειά μοιράζει μόνο δουλεία. Κανείς από μας που ήρθαμε πραγματικά αντιμέτωποι με τα πολλαπλά πρόσωπα της βαρβαρότητας στη γειτονιά, στη δουλειά ή στην καθημερινότητά μας δεν έχει πέσει από τα σύννεφα.
Τώρα λοιπόν είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίο για όλους μας να πάρουμε θέση στο δίλημμα «ναζί ή άνθρωπος». Εμείς ξέρουμε ότι ο μόνος δρόμος να τσακίσουμε το φασισμό (όποια μορφή κι αν πάρει) είναι η δική μας δράση, ο δικός μας αγώνας στις γειτονιές, στα σχολεία, στους χώρους δουλειάς. Δεν έχουμε καμιά εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και τους κρατικούς μηχανισμούς οι οποίοι, ανεξάρτητα με το τι κάνουν τώρα, έχει αποδειχτεί ότι έχουν ανάγκη τους φασίστες για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά. Καμία αυταπάτη δεν τρέφουμε γιατί ξέρουμε καλά ότι κανείς άλλος εκτός από εμάς δεν θα συντρίψει για λογαριασμό μας το τέρας του φασισμού. Αντί για δάκρυα έχουμε οργή κι αντί για φόβο πείσμα. 

Να παλέψουμε με κάθε τρόπο για τον οριστικό θάνατο 
των ρατσιστικών, εθνικιστικών και φασιστικών αντιλήψεων